วันพุธที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

สิ่งที่ได้ศึกษาเพิ่มเติม จากบทเรียน

การใช้ฟังก์ขัน UPPER แบบเว้นทีละตัวอักขระ

#include <stdio.h>
#include <iostream.h>
/* convert a lower-case character to upper-case
using a programmer-defined function */

void main ( ) {
char lower, upper;
char lower_to_upper(char lower);   /* function declaration */

do {
printf("Please enter a lower-case character: ");
scanf("%c", &lower);
upper = lower_to_upper(lower);

printf("\nThe upper-case equivalent is %c\n\n", upper);
} while (getchar());
}

char lower_to_upper(char c1) {
/* function definition */

char c2;

c2 = (c1 >= 'a' && c1 <= 'z') ? ('A' + c1 - 'a') : c1;
return(c2);
}


ผลลัพธ์ที่ได้


Please enter a lower-case character:watunyu
The upper-case equivalent is W
Please enter a lower-case character:
The upper-case equivalent is T
Please enter a lower-case character:
The upper-case equivalent is N
Please enter a lower-case character:
The upper-case equivalent is U


Please enter a lower-case character: _

วันอังคารที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

สิ่งที่ได้ศึกษาเพิ่มเติม จากบทเรียน


การสร้าง Array แบบกำหนดค่าทันที

       ทำได้โดยใส่ค่าลงไปใน Array ตั้งแต่ตอนประกาศเลย เราเรียก array ที่ประกาศด้วยวิธีนี้ว่า dense array เช่น

    DayOfWeek = new Array('Sun','Mon','Tue','Wed','Thu','Fri','Sat')


การใช้ Array หลายมิติ

        JavaScript ไม่ได้จำกัดว่าข้อมูลใน Array จะต้องเป็นชนิดเดียวกัน มันอาจเป็น ข้อมูลต่างชนิดกันก็ได้ และจะเป็น Array ก็ได้

ครับ ถ้ามี Array อยูใน Array เป็น Array ซ้อน Array เช่น เวลาอ้างถึง  ทำได้ดังนี้

<HTML>

<HEAD>

<TITLE>Arrays within Arrays</TITLE>

</HEAD>

<BODY>

<H1 ALIGN="CENTER">Arrays within Arrays</H1>

<SCRIPT LANGUAGE="JavaScript"><!--

junk = new Array("s1",'s2',4,3.5,true,false,null,new Array(5,6,7));

document.write("junk[0] = "+junk[0]+"<BR>");

document.write("junk[1] = "+junk[1]+"<BR>");

document.write("junk[2] = "+junk[2]+"<BR>");

document.write("junk[3] = "+junk[3]+"<BR>");

document.write("junk[4] = "+junk[4]+"<BR>");

document.write("junk[5] = "+junk[5]+"<BR>");

document.write("junk[6] = "+junk[6]+"<BR>");

document.write("junk[7][0] = "+junk[7][0]+"<BR>");

document.write("junk[7][1] = "+junk[7][1]+"<BR>");

document.write("junk[7][2] = "+junk[7][2]);

// -->

</SCRIPT>

</BODY>

</HTML>


ผลลัพธ์ที่ได้

Arrays within Arrays

junk[0] =   s1
junk[1] =   s2
junk[2] =   4
junk[3] =   3.5
junk[4] =   true
junk[5] =   false
junk[6] =   null
junk[7][0] =  5
junk[7][1] =  6
junk[7][2] =  7

วันอังคารที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2555

สิ่งที่ได้ศึกษาเพิ่มเติม จากบทเรียน

การค่า Maximum ใน Javacspript


การหาคำนวณให้ใส่ โค้ตตามนี้


<script type="text/javascript">
function max(a, b)
{
if(a>b)
return a ;
else
return b ;
}
var number = ["12", "13", "11", "15", "14", "16", "20", "19", "17", "18"];
var i =0;
document.write("Number are=>");
for(i=0;i<=9;i++)
{
document.write(number[i]+", ");
}
document.write("</br>"+"Maximum is "+max(16,20));
</script>
</body>
</html>


ส่วนของผลลัพธ์


Number are=>12, 13, 11, 15, 14, 16, 20, 19, 17, 18,
Maximum is 20

วันจันทร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2555

สิ่งที่ได้ศึกษาเพิ่มเติม จากบทเรียน

ตัวแปร (variable)

          ตัวแปร (variable)  คือชื่อที่ผู้เขียนโปรแกรมตั้งขึ้น เพื่อใช้เก็บค่าที่ต้องการนำมาใช้งานในการเขียนโปรแกรม เพื่อทำการประมวลผลข้อมูล โดยมีกฏในการตั้งชื่อตัวแปรดังนี้

1.
ต้องขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ตัวต่อไปอาจจะเป็นตัวอักษรหรือตัวเลขก็ได้
2.
ห้ามใช้สัญลักษณ์อื่นใด ยกเว้นเครื่องหมายสตริงก์ ($) และขีดล่าง (Underscore)
3.
ตัวแปรอักษรภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็กและตัวพิมพ์ใหญ่มีความหมายแตกต่างกัน
4.
ห้ามเว้นวรรคระหว่างตัวแปร
5.
ห้ามตั้งชื่อซ้ำกับคำสงวนในภาษาซ
               

ก่อนที่จะนำตัวแปรไปใช้งาน ในภาษาซีจะต้องมีการประกาศค่าตัวแปรให้สอดคล้องกับข้อมูลที่จะนำไปใช้โดยมีรูปแบบดังนี้

รูปแบบ
Type varible name
type
ชนิดของตัวแปร ซึ่งอาจจะป็น char, int, float, double หรือตัวแปรชนิดอื่นๆ เป็นต้น
variable name
ชื่อของตัวแปร ถ้ามีมากกว่า 1 ตัวให้ใช้เครื่องหมายคอมม่าคั่น

ตัวอย่างการประกาศตัวแปร

char n;
ประกาศค่าตัวแปรชื่อ n เป็นข้อมูลชนิด character
float a,b,c;
ประกาศค่าตัวแปรชื่อ a,b,c เป็นข้อมูลชนิด float
int number=1;
ประกาศค่าตัวแปรชื่อ number เป็นข้อมูลชนิด integer และกำหนดให้ตัวแปร count มีค่าเท่ากับ 1
char name[15];
ประกาศตัวแปรชื่อ name เป็นลักษณะตัวแปรชุดเก็บชื่อยาวไม่เกิน 15 ตัวอักษร

สิ่งที่ได้ศึกษาเพิ่มเติม จากบทเรียน


โครงสร้างโปรแกรม


            โปรแกรมภาษาซีมีองค์ประกอบที่สำคัญ 2 ส่วนคือไฟล์ส่วนหัวโปรแกรม และไฟล์โปรแกรม ไฟล์ส่วนหัวโปรแกรมเป็นไฟล์ที่ใช้เก็บไลบราลีเพื่อใช้รวม (include) ในการคอมไพล์โปรแกรมซึ่งจะมีส่วนขยายเป็น *.h มีชื่อเรียกว่า Compiler Directive ไฟล์โปรแกรมจะเริ่มต้นด้วยฟังก์ชัน main() และตามด้วยเครื่องหมายปีกกาเปิด เพื่อเริ่มต้นเขียนโปรแกรม การเขียนโปรแกรมจะต้องเขียนด้วยอักษาภาษาอังกฤษตัวพิมพ์เล็กเสมอและเมื่อจบประโยคคำสั่ง จะใช้เครื่องหมายเซมิโคล่อน ( ; ) ในการคั่นแต่ละคำสั่ง ภายในโปรแกรมจะประกอบด้วยฟังก์ขันและคำอธิบายเมื่อเขียนคำสั่งเสร็จจะปิดท้ายโปรแกรมด้วยเครื่องหมายปีกกาปิดเสมอ

รูปภาพ แสดงโครงสร้างของโปรแกรมภาษาซี

#include<library>

เป็นส่วนหัวหัวโปรแกรมที่จะต้องเขียนไว้เพื่อให้ใช้งานฟังก์ชันต่างๆ ในกรณีที่ต้องการทราบว่าฟังก์ชันใดถูกนิยามไว้ที่ใดให้ทำแถบสีที่ฟังก์ชันดังกล่าวและกดปุ่ม Ctrl+f1
main
เป็นฟังก์ชันหลักของโปรแกรม
( ) 
ภายในวงเล็บเป็นค่าพารามิเตอร์ที่จะส่งผ่านไปทำงานยังฟังก์ชันอื่นๆ ถ้าไม่มีการ
ใส่ค่าแสดงว่าไม่ต้องการมีค่าพารามิเตอร์
{
ปีกกาเปิดแสดงการเริ่มต้นการเขียนโปรแกรม
variable declarations
ประกาศตัวแปร
program statement
การเขียนประโยคคำสั่ง
}
ปีกกาปิดแสดงการจบการเขียนโปรแกรม
/*ข้อความ*/

คำอธิบายโปรแกรม ใช้ในการอธิบายความหมายของคำสั่งหรือสิ่งที่ต้องการเขียน
ไว้กันลืมจะไม่มีผลใดๆกับโปรแกรม แต่การเขียนจะต้องเริ่มต้นด้วยเครื่องหมาย /* และจบด้วยเครื่องหมาย*/